Wirecard skandalı Almanya’nın finans dalını lekeledi

Wirecard skandalı Almanya’nın finans dalını lekeledi

Almanya’nın kurumsal skandallarının en sonuncusu Wirecard, değerli bir soruyu ortaya çıkardı. Almanya neden yatırımcıları koruyamıyor? Almanya’nın dışındakiler, görece aydınlanmış bir kapitalizm tipi olan Rhineland modeline hayran, lakin bu şahısların Wirecard’ın iflasını ayrıntılı bir biçimde incelemesi gerekiyor. 

 

 

Almanya’nın kurumsal düzenlemesinin en büyük sorunu, hissedarların idaresi sorumlu tutacak gücünün olmaması. Wirecard hissedarları, şirketin CEO’su Markus Braun’a yıllık toplantılarda sorular yöneltti. Lakin hissedarların, CEO’yu karşılık için sıkıştırma talihi olmadı. Alman hukuku, bir şirketin idare heyeti üyelerinin birtakım soruları geçiştirmek için yüzeysel yanıtlar vermesine fırsat sağlıyor.

Hissedarların haklarında yaşanan bu erozyon, Almanya’nın kurumsal alanında bulunan problemlerden biri. Emsal bir sorun da, Almanya’nın iki katmanlı idare şurası ve kontrol heyeti sisteminin, gerekli denetimleri sağlayamıyor olması. Wirecard’ın kontrol konseyi, idarenin usulsüzlükleri hakkında bir fikri olmadığını söyledi. Millet vekili Florian Toncar, dış kaynaklı kontrol şirketlerinin, direkt kontrol şurası ütelerine rapor vermesi gerektiğini söyledi. Tüm bu süreçte en çok etkilenen ögelerden olan yatırımcıların ise özel kontrol hakları olmalı.

 

 

Fakat bunun yerine, kanunlar birleşme ve sermaye artırımları için süratli karar alınması gayesiyle yatırımcıların idare konseyi üzerindeki tesirini kısıtladı. Yöneticiler birtakım küçük hissedarların şirketlerin stratejilerine mahzur olduğunu ve bu yolla kendileri için kar sağlamata çalıştıklarını öne sürdü. Fakat bu ender suistimallerin önüne geçmek için, küçük hissedarların haklarını ellerinden almaktan çok daha az ziyan yaratabilecek tahliller bulunuyor. Yatırımcıların susturulması, kurumların soru sormayı seven etkin yatırımcıları ekarte etme konusundaki kararlılığını yansıtıyor.

Yakın vakitte, korona virüs nedeniyle sanal olarak gerçekleştirilen yıllık genel toplantılardaki artış, yatırımcı haklarını sınırlamak için yeni imkanlar tanıdı. Almanya’nın sermaye piyasalarına olan itimat nasıl inşa edilebilir? Başlangıç olarak, Almanya kurumsal idare sistemini elden geçirmeli ve şeffaf muhasebe düzenekleri oluşturmalı. Uygun kurumsal idare, yaptırımların faal bir formda uygulanmasını gerektiriyor. Toplu davalar ve İngiltere’deki üzere yatırımcılara yapılan bilgilendirmeler, Almanya’da çoktan geride kaldı.

Lakin, Financial Times’a nazaran, olumlu noktalardan bir tanesi, Avrupa Birliği’nin Hissedar Hakları Direktifi’ne nazaran, küçük hissedarlara kontrol heyeti tarafından önerilen maaş çerçevelerine karşı çıkma hakkı tanınıyor. 

Yatırımcıların kullanabileceği bu oy bağlayıcı olmasa da, küçük bir adım. Alman şirketlerinden tazminat alacaklar için tıpkı vakitte 1879 yılında kabul edilen prosedür de pürüz oluşturuyor. Zira bu tarihte kitlesel usulsüzlükler ya da dolandırıcılıklar göz önünde bulundurulmamıştı.

Talepleri bulunan bireylerin, hayli vakit alıcı, riskli ve yargı sistemini tıkayan bir süreç olmasına karşın, ferdi olarak dava açmaları gerekiyor. Almanya’nın yatırımcılarına hak tanıması, Avrupa Birliği kanunlarının gerektirdiği en az şartları sağlamakla da bitmemeli. 

Almanya’nın zayıflayan kurumsal sistemini toparlamak ve bunu koruyan kanunları düzenlemek için birçok çalışma yapılması lazım.

Bu sırada Wirecard skandalı, Almanya’nın kusurlarından ders almak isteyenler için birçok ipucu veriyor. Yatırımcıların haklarını korumak ve güçlendirmek, bir ülkenin yatırım için sağlam olmasını sağlamanın en değerli ögeleri.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

php shell cialis fiyat https://genctenhaber.net/ lidyabet slotbar grandpashabet güncel adres Live Streaming Bola istanbul escort şişli escort mecidiyeköy escort şişli escort mersin escort galabet instagram takipçi satın al instagram takipçi satın al ucuz takipçi satın al